فروید شخصیت را به سه بخش اصلی تقسیم کرد:
نهاد (Id): نمایانگر غرایز و امیال اولیه است. نهاد به دنبال ارضا ی فوری نیازها و خواسته ها ست و اصول اخلاقی را نادیده می گیرد.
خود (Ego): بخشی است که واقعیت را در نظر می گیرد و بین خواسته های نهاد و محدودیت های واقعیت تعادل برقرار می کند. خود به دنبال ارضای نیازها به شیوه ای منطقی و اجتماعی قابل قبول است.
پی دی اف مقاله روانشناسی شخصیت زیگموند فرویدفرا من (Superego): نمایانگر اصول اخلاقی و هنجارهای اجتماعی است. فرا من به فرد کمک می کند تا از نظر اخلاقی و اجتماعی رفتار کند و احساس گناه را در صورت تخطی از اصول ایجاد می کند.
فروید معتقد بود که بخش عمده ای از رفتار انسان تحت تأثیر نا هشیار است. خواسته ها و امیال نا هشیار می توانند بر رفتار فرد تأثیر بگذارند. او از طریق تکنیک هایی مانند تحلیل رویا و تداعی آزاد به بررسی محتوای نا هشیار می پرداخت
نظریه های فروید با انتقادات زیادی مواجه شده اند، به ویژه به دلیل تأکید او بر جنبه های جنسی و نا هشیار.
با این حال، تأثیر او بر روانشناسی، ادبیات و هنر غیرقابل انکار است و بسیاری از نظریه های او همچنان در روانشناسی مدرن مورد بحث و مطالعه قرار می گیرند
فروید نظریه ای درباره ی مراحل رشد شخصیت ارائه داد که شامل مراحل زیر است:
مرحله دهانی: در این مرحله، نوزادان از دهان برای ارضای نیازهای خود استفاده می کنند. (0-1 سال)
مرحله مقعدی: در این مرحله، کنترل بر ادرار و مدفوع اهمیت دارد. (1-3 سال)
مرحله آلتانی: در این مرحله، توجه به تفاوت های جنسی و هویت جنسیتی آغاز می شود. (3-6 سال)
مرحله نهفتگی: در این مرحله، تمرکز بر یادگیری و تعاملات اجتماعی است. (6-12 سال)
مرحله جنسی: در این مرحله، تمایلات جنسی به بلوغ می رسند. (12 سال و بالاتر)