وانشناسی تجربی شاخه ای از علم روانشناسی است که با استفاده از روش های علمی و تجربی به مطالعه رفتارها، فرایند های ذهنی و واکنش های انسان و حیوان می پردازد. این حوزه از روانشناسی به جای تکیه بر تئوری ها و فرضیات، از آزمایش ها و داده های تجربی برای کشف و تحلیل پدیده های روانی استفاده می کند. هدف اصلی روانشناسی تجربی درک عینی و دقیق رفتار و فرایند های ذهنی است تا بتواند با استفاده از شواهد و داده ها، نظریه ها و اصول کلی تر روانشناسی را بسط و توسعه دهد. روانشناسان تجربی به بررسی موضوعاتی مانند یادگیری، حافظه، توجه، ادراک، هیجان ها و انگیزش می پردازند و از روش های تحقیق علمی، مثل آزمایش های کنترل شده، مشاهده، سنجش های روان سنجی، و تحلیل آماری داده ها برای تفسیر نتایج خود استفاده می کنند
روش علمی: روانشناسان تجربی بر اساس اصول روش علمی کار می کنند که شامل مشاهده، فرضیه سازی، آزمایش، تحلیل داده ها و نتیجه گیری است. کنترل و تکرارپذیری: در این حوزه، کنترل متغیرهای مختلف در محیط آزمایش ضروری است تا اطمینان حاصل شود که نتایج به دست آمده دقیق و تکرار پذیر هستند. ابزارها و تکنیک ها: روانشناسان تجربی از ابزارها و تکنیک هایی مثل آزمایشگاه های رفتاری، تست های شناختی، سنجش های فیزیولوژیک، و نرم افزار های تحلیل آماری استفاده می کنند.
رویکرد کمی: بیشتر مطالعات در روانشناسی تجربی به روش های آماری و داده های کمی متکی است، زیرا این روش ها به سنجش دقیق تر و قابل اعتمادتر نتایج کمک می کنند. موضوعات اصلی در روانشناسی تجربی ادراک و شناخت: مطالعه نحوه پردازش اطلاعات توسط ذهن، شامل حافظه، توجه و تصمیم گیری. یادگیری و شرطی سازی: بررسی اینکه چگونه انسان ها و حیوانات یاد می گیرند و رفتارهای جدید را با استفاده از شرطی سازی های مختلف کسب می کنند.
هیجان و انگیزش: مطالعه احساسات و محرک هایی که رفتار انسان را تحریک و هدایت می کنند. رفتار اجتماعی: مطالعه اثرات تعاملات اجتماعی بر رفتار و فرایند های شناختی. روانشناسی تجربی به دلیل ساختار علمی و تکیه بر داده های عینی، نقش مهمی در توسعه نظریه ها و کاربردهای عملی روانشناسی ایفا می کند.
ر روانشناسی تجربی، چندین موضوع اصلی و بنیادین مورد مطالعه قرار می گیرد که به فهم عمیق تر رفتار و فرایند های ذهنی کمک می کنند. این موضوعات شامل موارد زیر هستند: ادراک به چگونگی تفسیر و پردازش اطلاعات حسی توسط مغز اشاره دارد. در روانشناسی تجربی، پژوهشگران بررسی می کنند که چگونه افراد اطلاعات را از محیط دریافت کرده و به آنها معنا می بخشند. این شامل بررسی دیداری، شنیداری، لمسی و دیگر حواس می شود. یادگیری و شرطی سازی از جمله موضوعات مهم روانشناسی تجربی است.